Asplenium adiantum nigrum ssp.onopteris L.

Ασπλένιο η Ονόπτερις. 

Την εποχή αυτή η φύση λένε πώς ξεκουράζεται . Δεν ξεχνά όμως ποτέ να προσέχει την εμφάνισή της . Έτσι τον Δεκέμβριο καλεί οικογένειες των Πτεριδόφυτων να την στολίσουν  . Το είδος που βλέπουμε είναι πολυετής πτέριδα που φτάνει τα 40 cm σε ύψος με τρίχες να εμφανίζονται μόνο στην βάση . Εμφανίζει συμφυείς σωρούς κατά την ωρίμανση . Στο Κιλκίς εμφανίζεται σε όλες τής δασοσκεπής περιοχές του τόπου. Σε μεγάλους αριθμούς στο Μπέλλες , τα Κρούσια και το Παικο. Συνήθως στην βάση των δένδρων , σε σκιερές σχισμές βράχων και κοντά σε ρυάκια. Ο κοκκινωπός μίσχος των φύλλων είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα του είδους.

ΣΠΗΛΑΙΟ ΚΙΛΚΙΣ " ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ"

ΈΚΘΕΣΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ .  

Εντυπωσιακά εκθέματα έχει να παρατηρήσει ο επισκέπτης στο Σπήλαιο του Αγίου Γεωργίου στο Κιλκίς . Ακριβώς κάτω από τα θεμέλια της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου που χτίστηκε το   1830    υπάρχει μόνιμη έκθεση γλυπτών σε ειδυλλιακό περιβάλλον με το νερό και το φως να παιχνιδίζει πάνω στα έργα του καλλιτέχνη .  Ο εκθεσιακός χώρος σχεδιασμένος προσεκτικά μέσα στους αιώνες , με σταλακτίτες  και σταλαγμίτες σε διάφορες συνθέσεις .Ήχος και φως μέσα σε αίθουσες και διαδρόμους συνοδεύουν τους επισκέπτες καθ όλη την διάρκεια της επίσκεψης. Καλό ταξίδι .

ΣΠΗΛΑΙΟ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΙΛΚΙΣ

ΣΠΗΛΑΙΟ ΚΙΛΚΙΣ

Το Σπήλαιο του Κιλκίς βρίσκεται στο Ομορφότερο σημείο της πόλης του Κιλκίς τον Λόφο του Αγίου Γεωργίου . Ανακαλύφθηκε γύρω στο 1925 από έναν λατόμο τον Γεώργιο Παυλίδη (Μπουλασίκη ) . Το 1960 έγινε η πρώτη χαρτογράφηση από την πρόεδρο της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρίας Άννα Πετροχείλου και άνοιξε για το κοινό το 1986.

Αποτελείται από 2 όροφους με μήκος διαδρόμων που ξεπερνά τα 300μ και έκταση πάνω από 1.000 τ.μ.Το σπήλαιο παρουσιάζει επίσης μεγάλο παλαιοντολογικό ενδιαφέρον . Η ψυχή του σπηλαίου και όχι μόνο ο Βασίλης Μακρίδης που έχει αφιερώσει μεγάλο κομμάτι της ζωής του στην ανάδειξη του σπηλαίου βρήκε πάνω από 300 δείγματα απολιθωμένων οστών ζώων σε πολύ καλή κατάσταση διατηρήσεως , η ηλικία των οποίων προσδιορίστηκε στα 15.000 ετών.

Το Σπήλαιο λειτουργεί από Τρίτη έως Κυριακή από 9:00 π.μ έως 2:00 μ.μ και Σάββατο και Κυριακή λειτουργεί επιπλέον και από 4:00 μμ έως 6:00μμ.

Επικοινωνία :

23410-20054(Σπήλαιο)

23410-52100(Θυρωρείο)

6977561800 (Ξεναγός Βασίλης Μακρίδης )

Taraxacum officinale Weber.

Ταραξάκο το Φαρμακευτικό.

Γνωστή στην Ελλάδα ως πικραλίδα και στην Μεγάλη Βρετανία με την Αγγλική της ονομασία dandelion    ( δόντι + λέων ) δηλ. το δόντι του λιονταριού . Η μορφή των λοβών του φύλου και η ομοιότητα του με το δόντι του λιονταριού προκάλεσε την ονομασία . Πολύ σημαντικό φυτό στην φαρμακευτική από τα αρχαία χρόνια με ιδιότητες έντονα διουρητικές . Οι χυμοί του φυτού προκαλούν μείωση της χοληστερίνης στο αίμα . Πολύ συνηθισμένο φυτό στην περιοχή μας όπου και συλλέγεται συχνά τους φθινοπωρινούς και ανοιξιάτικους μήνες και μετά από βράσιμο φτιάχνει καταπληκτική σαλάτα . Μαζί με κάποια ακόμη φυτά της ίδιας οικογένειας με το όνομα ραδίκια αποτελούν εργαλείο υγιεινής μεσογειακής διατροφής.

Κάρπη - Καστανερή Κιλκίς .

Κάρπη και Καστανερή Κιλκίς . 

Δυό χωριουδάκια μικρά , το ένα στους πρόποδες σχεδόν του Πάικου και το άλλο στη μέση του βουνού , περιτριγυρισμένο από κάστανα και κρύα νερά γιομάτα θόρυβο ,  να τρέχουν ζωηρά στα πεδινά . Δύσκολο να αποφασίσω πιά εποχή είναι πιο όμορφη σ' αυτόν τον τόπο .

Κάστρα του Κιλκίς.

Χωρύγι Κιλκίς - Κάστρο "Ταυριάνα".

Κολχικά στο κάστρο.

Ρωμαϊκός σταθμός που εξυπηρετεί ανάγκες οδοιπόρων που κατευθύνονταν προς Ιδομενές και Θεσσαλονίκη κατά μήκος του Αξιού.

(Αρχαιολογική περιήγηση στο Νομό Κιλκίς - ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΉ ΑΥΤΟΔΙΟΊΚΗΣΗ ΚΙΛΚΊΣ 1998 - Θωμαή Σταυροπούλου)

Φωτο Κιλκίς - Ποντοκερασιά .

Ποντοκερασιά - Κιλκίς.

Καρποί κληματίδας με φόντο το Μαυροβούνι .

Φωτογραφία :  Ιωαννίδης Βασίλης

Calamintha nepeta (L.) Savi. ssp.nepeta

Αγριορίγανη , Άγριος Βασιλικός .

Το όνομα του γένους κρύβει μέσα του την λέξη μέντα , το ίδιο ισχύει με το άρωμα του φυτού που κρύβει μέσα του κάτι από μέντα , όχι όμως μόνο αυτό αλλά και λίγο από το άρωμα του βασιλικού ενώ συνεχίζοντας να τρίβουμε τα φύλλα του η αίσθηση της ρίγανης γαργαλά την όσφρηση μας. Πρόκειται για φυτό αρωματικό , πολυετές  με βλαστούς όρθιους και άνθη ανοιχτού μοβ χρωματισμού . Το υποείδος nepeta ξεχωρίζει από το υποείδος gradulosa από τον αριθμό των δοντιών που έχουν τα φύλλα (περισσότερα από 5 σε κάθε πλευρά). Στην Ιταλία το χρησιμοποιούν πολύ στην μαγειρική  (nepitella) .

Το φυτό ανθίζει από τον Ιούνιο . Ακόμη και σήμερα αρχές Οκτώβρη θα το δούμε ανθισμένο σε μικρές ομάδες κάτω από ψηλότερα φυτά τουλάχιστον στην περιοχή του Παικου.

Όρος Πάικο - Οκτώβρης 2010

Το Φθινοπωρινό Πάικο.

Αν και οι θερμοκρασίες μόλις τις τελευταίες ημέρες κατέβηκαν τόσο τα δέντρα έχουν πάρει ήδη το μήνυμα και μειώνουν της απ[αιτήσεις τους διώχνοντας τα πορτοκαλόχρωμα φύλλα τους . Το παράδοξο που συνάντησα ήταν το γεγονός της μεγάλης διαφοράς που εμφανίζεται μόλις περνάς τα 1100 μ υψόμετρο όπου λες και έχεις τινάξει τα δέντρα και κανένα δεν έχει φύλλα . Κάτω από τα 1100 μ τα φύλλα συνεχίζουν να παίζουν με την ζωγραφική με 100 και 1 χρώματα .

Macrolepiota mastoidea

Μακρολεπιώτα η ψηλή .

Τα Γρεβενά είναι η πιο γνωστή περιοχή της Ελλάδας για τα μανιτάρια της . Μην αφήνουμε στην άκρη όμως και άλλες περιοχές . Θεωρώ πώς το Κιλκίς έχει τα βουνά και τις περιοχές που αναπτύσσονται πολλά είδη μανιταριών . Η περιοχή των Κρουσσών φιλοξενεί εκτός των άλλων και το συγκεκριμένο είδος μανηταριού το οποίο είναι πολύ νόστιμο ειδικά όταν μαγειρεύεται σαν σνίτσελ. Το Μανητάρι είναι και γνωστό ως Ζαρκαδίσο η Αλεκάτι ή Κουκουλίτης.

Κατω Θεοδωράκι.

Οκτώβρης στο Κάτω Θεοδωράκι.

Ο καμβάς το φθινόπωρο και τα χρώματα που χρησιμοποιούνται παίζουν στο καφέ . Τα ανθισμένα φυτά λίγα μόνο Crocus pulchellus και Cyclamen hederifolium  στολίζουν την βρεγμένη από της συνεχόμενες βροχές γη. Σειρά έχουν πάρει τα μανιτάρια αφού η υψηλές θερμοκρασίες  γύρω στους 18 βαθμούς επιτρέπουν την ανάπτυξη του macrolepiota.

Cyclamen hederifolium Aiton.

 

Κυκλάμινο το Χενδερόφυλλo.

 

Γνωστό και ως κυκλάμινο το νεαπολιτανικό. Το γένος έχει πάρει το όνομά του από τούς κύκλους που σχηματίζει ο καρποφόρος βλαστός  . Στην προσπάθειά του να φέρει όσο το δυνατόν τους σπόρους κοντά στον κόνδυλο στο έδαφος , το φυτό δημιουργεί σπείρα με πολλούς κύκλους μειώνοντας έτσι το μήκος του .Είναι το πιο πλούσιο σε παρουσία και ομορφιά άνθος του Οκτώβρη στην περιοχή του Κιλκίς. Τα πρωτοβρόχια που την φετινή χρονιά είχαν μεγάλη διάρκεια και έφεραν μεγάλες ποσότητες νερού στην περιοχή , μετά από ένα τελείως άνυδρο τελευταία δίμηνο του καλοκαιριού , έδωσαν το έναυσμα για να ξεκινήσει ο στολισμός .  Θα το συναντήσουμε σε όλες τις περιοχές του Νομού κάτω από δένδρα και θάμνους.

Crocus cancellatus Herb.

Κρόκος ο Εσχαρωτός.

Ο τελευταίος κατά σειρά άνθησης κρόκος του Κιλκίς κυρίως σε κεντρικές περιοχές του Νομού . Ίσως και ο πιο όμορφος . Οι σκουρόχρωμες γραμμές που ξεκινούν από την βάση του λεπτού λαιμού και σβήνουν μαλακά στην άκρη των πετάλων δίνουν ιδιαίτερο χαρακτήρα στην μορφή του άνθους. Τα ανοιχτού μπλε χρωματισμού άνθη του φυτού αναπτύσσονται από τα τέλη του Σεπτέμβρη σε ανοιχτές χλοώδης περιοχές . Οι πληθυσμοί δέν είναι μεγάλοι ενώ ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι πως βρίσκονται σε χλωριδικές νησίδες , μέσα σε καλλιεργούμενες εκτάσεις και με τον κίνδυνο να δοθούν για καλλιέργεια ανα πάσα στιγμή. Το γεγονός πως πρόκειται για ένα είδος μεσογειακό , θα πρέπει να μας κάνει πιό προσεκτικούς με το φυτό .

Diplotaxis tenuifolia D.C

Διπλόταξις η Στενόφυλλη.(άγρια ρόκκα)

Είναι πολυετές όρθιο φυτό που φτάνει το ύψος των 80 cm. Τα άνθη έχουν κίτρινο χρώμα και πιο σωστά όπως είπε και ένας φίλος το κίτρινο του θείου , ενώ τα φύλλα ακουμπάνε στο ανοιχτό πράσινο . Το φυτό έχει ιδιαίτερη αδυναμία στα χαλάσματα  ,  ίσως λόγω της αυξημένης περιεκτικότητας ασβεστίου , την εποχή του φθινοπώρου από τα τέλη του Σεπτέμβρη αναπτύσσει τα άνθη του μόλις τα πρωτοβρόχια φτάσουν στην περιοχή του Κιλκίς. Λέγεται άγρια ρόκα και τα φύλλα της χρησιμοποιούνται σε σαλάτες όχι όμως σε μεγάλες ποσότητες . Η συμμετοχή τους προσδίδει πιπεράτες νότες .Έντονη η ομοιότητα της γεύσης με αυτήν της καλλιεργούμενης ρόκας (Eruca sativa) . Πολύ συχνό στο Κιλκίς το φθινόπωρο . Είναι το φυτό που αυτή την εποχή συνοδεύει τους ταξιδιώτες που εισέρχονται ή που αποχαιρετούν την χώρα στα σύνορα των Ευζώνων.

Sternbergia lutea L. KER-GAWL.EX SPRENG.

Στερνμπέργια η Κίτρινη.

Το γένος πήρε το όνομά του από τον Graf Kaspar Sternberg , βοτανολόγο που έζησε την περίοδο 1761-1838 . Είναι φυτό βολβώδες με έντονα κίτρινο άνθος που μοιάζει με αυτό του κρόκου , έχει όμως 6 ανθήρες. Θα το συναντήσουμε πιο συχνά στις αυλές των οικισμών του Κιλκίς παρά έξω  ελεύθερο στην φύση. Είναι τέτοια η διασπορά του στο Νομό ωστε θεώρησα κατ αρχήν ότι το φυτό βρέθηκε στον νομό με την βοήθεια του ανθρώπου . Κάτι για το οποίο έχω ακόμη αμφιβολίες όμως , οι πληθυσμοί σε δυο περιοχές του Νομού με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τείνουν να με πείσουν πώς είναι τουλάχιστον εγκλιματισμένο καλά στην περιοχή μας.
Τα υψώματα στο βάθος της φωτογραφίας είναι εδάφη της F.Y.R.O.M . Τα φυτά είναι πάνω από σύνορα και όρια , παραμένουν ελεύθερα.

Colchicum bivonae Guss.

Κολχικό το Ποικιλόγραμμο .

Πολύ το αποκαλούν μεγάλο κρόκο χωρίς όμως να έχουν καμιά σχέση τα φυτά. Ο κρόκος έχει τρεις στήμονες ενώ το κολχικό έξη . Το φυτό είναι δηλητηριώδες και συνδεδεμένο με μια από τις ελληνικές τραγωδίες , αυτή της Μήδειας , αφού στην Κολχίδα όπου ζούσε η ανιψιά της Κίρκης σκότωσε με το φυτό τα παιδιά της. Από την περιοχή άλλωστε δόθηκε και το όνομα στο γένος. Αρκετά μεγάλοι οι πληθυσμοί στο Κιλκίς κυρίως σε ανοιχτές χλοώδεις περιοχές . Τα φύλλα του φυτού μην τα ψάξετε το φθινόπωρο αλλά πολύ αργότερα μετά τον χειμώνα στο σημείο όπου συναντήσατε και το άνθος .

Scilla autumnallis L.

Σκίλλα η Φθινοπωρινή.

Πολυετές βολβόριζο φυτό με βλαστό που φτάνει τα 30 cm σε ύψος και φύλλα τα οποία ακολουθούν την ταξιανθία . Το άνθος του φυτού αποτελεί και το δυνατό του σημείο. Στα μικρά άνθη του , αναμιγνύονται με ιδιαίτερη επιτυχία το μπλε το ιώδες και το ροζ , ενώ  η σαρκώδης υφή των πετάλων τονίζει τους χρωματικούς συνδυασμούς . Την τελευταία πινελιά δίνουν οι μαύροι ανθήρες στο κέντρο του λουλουδιού. Από τους πιο συχνούς σε εμφάνιση βολβούς στο Κιλκίς . Ειδικά την εφετινή περίοδο όπου όλοι οι βολβοί περίμεναν τις πρώτες βροχές που αρχίσανε να έρθουν , η Φθινοπωρινή Σκίλλα ήταν από τα λίγα φυτά που είχε ανθήσει από τα τέλη Σεπτέμβρη.

ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΣΤΟ ΚΙΛΚΙΣ

Μανιτάρια στο Κιλκίς.

Χωρίς να είμαι ειδικός στην συλλογή αλλά με πολύ προσοχή και με πολύ βοήθεια από βιβλία για μανιτάρια απολαμβάνω την καταπληκτική γεύση αυτών των μυκήτων . Το Agaricus campestris ή αλλιώς κουκουβάκι όπως το λέμε στην περιοχή μας . Η σημερινή ημέρα με το ψιλοβρόχι ήταν ιδανική για συλλογή . Τα περισσότερα από τα μανιτάρια ήταν μιας ημέρας αφού ακόμη δεν είχαν ανοίξει την λευκή ποδιά τους ή ακόμη και αν την είχαν ανοίξει τα ελάσματα είχαν έντονο ροζ χρωματισμό . Δεν είχαν ωριμάσει για να μαυρίσουν . Θεωρώ πώς ωραιότερος μεζές για το τσίπουρο , του οποίου η παραγωγή ξεκινάει από το Σάββατο , δεν υπάρχει . Άντε και καλό χειμώνα.

Lycopus europaeus ssp. menthifolius

Λυκοπόδιο το Ευρωπαίο .

Θα το συναντήσουμε κοντά σε ποτάμια και υγρές τοποθεσίες . Αναπτύσσει όρθιους βλαστούς μέχρι 90 cm με χαρακτηριστικά λογχοειδή φύλλα και λευκά μικρά άνθη με ροζ στίγματα συγκεντρωμένα στα γόνατα των βλαστών στο σημείο που αναπτύσσονται τα φύλλα . Τα φυτό έχει την ικανότητα να μειώνει την δραστικότητα του ιωδίου και βοηθάει σε περιπτώσεις υπερθυρεοειδισμού . Για μεγάλο διάστημα οι γιατροί το συνιστούσαν σε τέτοιες περιπτώσεις . Το φυτό σε συνδυασμό με τον Λεόνουρο τον Καρδιακό χρησιμοποιούνται ως ομοιοπαθητικά φάρμακα.

Pulicaria dysenterica (L.) Bernh.

Πουλικάρια η Δυσεντρική.

Ο Γεννάδιος την κατατάσσει στις Ινούλες και της δίνει το όνομα Κόνυζα η δυσεντερική. Το όνομα dysenterica δόθηκε από τον Λίνναιο θέλοντας να παραπέμψει στις ιδιότητές του φυτού κατά της δυσεντέριας . Την πληροφορία αυτή την έδωσε στον Λίνναιο ένας Ρώσος στρατηγός μετά από παρατηρήσεις στο στράτευμα του , που είχε προσβληθεί από την ασθένεια. Βέβαια το φυτό αν και έχει τέτοιες ιδιότητες δεν είναι και η πανάκεια κατά της ασθένειας. Στην περιοχή μας θα το συναντήσουμε σε υγρές περιοχές κοντά σε ποτάμια ή ρυάκια ή και σε λίμνες . Ανθισμένο παραμένει από το τέλος της άνοιξης μέχρι και το τέλος του φθινοπώρου.