Potentilla supina -(L)

Ποτεντίλλα η Υπτία.

Μονοετές ή Διετές είδος με σύνθετα φύλλα και κίτρινα πέταλα μικρότερα των σεπάλων. Συνήθως σε περιοχές με υγρασία, κοντά σε ποτάμια και υδατοδεξαμενές . Οι φωτογραφίες από την περιοχή του Αξιού στο ύψος του Ευρωπού.

 

Prunus avium

Άγρια Κερασιά   -    Prunus avium.

 

Η εκδρομή στα γύρω βουνά στου Κιλκίς πάντα επιφυλάσσει εκπλήξεις. Αν και η συγκεκριμένη ήταν αναμενόμενη λόγω της εποχής. Αυτό που σίγουρα δεν περίμενα να συναντήσω ήταν το ποσοστό της καρποφορίας. Οι άγριες κερασιές ήταν παραφορτωμένες σε αντίθεση με τις καλλιεργούμενες για τις οποίες δεν ήταν μία παραγωγική χρονιά. Θα έλεγα πώς η παραγωγές κινήθηκαν κοντά στο μέσο όρο. Τα ώριμα κεράσια ( μαύρα) της φωτογραφίας ήταν πολύ αρωματικά και γλυκά. Το μέγεθός τους ήταν λίγο μεγαλύτερο από τα βύσσινα.

Potentilla reptans -(L)

Πεντάφυλλο το Έρπον.

Μετά από αρκετό καιρό απραξίας όσον αφορά τις αναρτήσεις επανέρχομαι με μια εντυπωσιακή έρπουσα ποτεντίλλα ή πεντάνευρο. Οι επισκέψεις σε περιοχές του Κιλκίς αρκετές αυτό τον καιρό και με πολύ δουλειά στο στάδιο της αναγνώρισης. Η άνοιξη έχει δώσει την θέση της στο καλοκαίρι στις περιοχές χαμηλού υψομέτρου ( μέχρι τα 400 μέτρα) , όμως καλά κρατεί ακόμη στα βουνά με πολλά φυτά να κάνουν την αμφάνισή τους. Εξαιρέσεις αποτελούν περιοχές όπως η λίμνη Αρτσάν στο Βαφειοχώρι όπου αν και σε υψόμετρο 25 μέτρων τα αυτοφυή φυτά παραμένουν πράσινα. Εκεί συνάντησα και το έρπων πεντάνευρο που έχει πολύ ευαίσθητα άνθη. Με το παραμικρό άγγιγμα τα κίτρινα πέταλά της πέφτουν κάνοντας δύσκολη την φωτογράφιση. Είναι πολυετές ποώδες φυτό με φαρμακευτική ρίζα. Δρα ως αιμοστατικό, κατά των φλεγμονών του στόματος και σε γαργάρες κατά της λαρυγγίτιδας και της φαρυγγίτιδας.

Rosa gallica –L.

Ροδή η Γαλλική. 
Ακόμη και εάν δεν υπάρχει οπτική επαφή με τον σχετικά χαμηλό αυτό θάμνο ο περιπατητής αναγκάζεται να ψάξει και να βρει την πηγή αυτού του ανάλαφρου αρώματος  που πλημυρίζει την ατμόσφαιρα. Ο θάμνος είναι φυλλοβόλος και δεν ξεπερνάει τα 80 εκ. Οι στύλοι είναι ελεύθεροι και τα σέπαλα έχουν πλευρικές προεξοχές. Τα πέταλα δεν ξεπερνούν τα 30 εκ. Τα φυλλάρια είναι δερματώδη ( δεν γλιστράνε στο χάιδεμα ) και έχουν στην κάτω επιφάνεια πολλούς αδένες όπως και η περιοχή κάτω από τα σέπαλα.

Rosa corymbifera –Borkh.

Ροδή η Κορυμβώδης.
Ένα ακόμη είδος αγριοτριανταφυλλιάς. Αν και μέσα Νοεμβρίου το συγκεκριμένο φυτό συνεχίζει να ανθίζει . Οι αρκετά υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες που δεν κατέβηκαν από τους 10 βαθμούς ακόμη επέτρεψαν στο φυτό μαζί με τους πολυάριθμους καρπούς να βγάζει και λουλούδια. Σύμφωνα με την Flora Europea είναι είδος της ομάδας της Rosa canina. Σημαντικό ταξινομικό στοιχείο το μέγεθος της οπής από την οποία βγαίνουν οι ελεύθεροι ύπεροι του φυτού.

Pyrus amygdaliformis Vill.

Απιδέα η Αμυγδαλοειδής.  (syn. Pyrus spinosa)

Περισσότερο γνωστή ως Γκορτσιά ή  Αγκορτσιά.Το γένος ακόμη πιό γνωστό ως Αχλάδι. Είναι δένδρο μεσαίου μεγέθους με αγκάθια , πολύ σκληρό στην ξηρασία που χαρίζει γενναιόδωρα τα άνθη και τους καρπούς του στο σκληρό πετρώδες ξηροθερμικό περιβάλλον πολλών περιοχών του Κιλκίς. Έντονα μελισσοκομικό φυτό με μέτρια περίοδο άνθησης προσφέρει τροφή στα μελίσσια την αρχή της άνοιξης. Τα λευκά άνθη έχουν έντονο άρωμα, ενώ κατά τα μέσα του καλοκαιριού η καρποί του προσφέρουν τροφή στους περαστικούς. Πολλά δένδρα ΄χουν εμβολιαστεί από βελτιωμένες ποικιλίες , κρατούν όμως γεύση από το μητρικό φυτό. Σε όλες σχεδόν της περιοχές του Νομού .

Pyrus pyraster Burgsd.

Απιδέα η Κοινή.( syn.P.communis auct)

Πιο σπάνιο φυτό από την Γκορτσιά στο Κιλκίς.Σημαντικές διαφορές των δυο ειδών,  το φύλλο που στην κοινή είναι γυαλιστερό και στρόγγυλο ενώ στην Γκορτσιά μακρόστενο και χνουδωτό όταν είναι νεαρό . Σε πολλές παρατηρήσεις και σε δένδρα των δύο ειδών που βρίσκονταν δίπλα το ένα στο άλλο , παρατηρούσα την μεγάλη προτίμηση των μελισσών για την Γκορτσιά σε σχέση με την κοινή αχλαδιά.Ενώ η Γκορτσιά ήταν γεμάτη από μέλισσες , η κοινή είχε σπάνιες επισκέψεις. Στο Κιλκίς αναπτύσσεται και το είδος caucasica . Στό φόντο της φωτογραφίας το χωριό Δαφνοχώρι στο Κέντρο περίπου του Νομού.

Potentilla micrantha Ramond ex DC.

Ποτεντίλλα η Μίκρανθος.
Το γένος πήρε την ονομασία του από την λατινική λέξη potens που σημαίνει δυνατός παραπέμποντας στις φαρμακευτικές ιδιότητες του φυτού. Αν και τα πεντάφυλλα όπως τα ονομάζει ο Γεννάδειος συνήθως έχουν κίτρινο χρωματισμό , ό χρωματισμός της συγκεκριμένης με το μικρό άνθος όπως αναφέρει και το όνομα του είδους είναι λευκός. Το φύλλωμα μοιάζει πολύ με αυτό της φράουλας όπως και το άνθος του φυτού μόνο που στην ποτεντίλλα τα πέταλα λες και καρφιτσώνονται στον κάλυκα μόνο σε ένα μικρό σημείο. Πολύ συχνό σε εμφάνιση φυτό σε όλο το νομό από τα χαμηλά ακόμη υψόμετρα .

Rubus idaeus L.

Βάτος η Ιδαία.

Ιθαγενές ευρωπαϊκό είδος γνωστό με το όνομα Σμέουρο . Λέγεται πως ονομάστηκε ιδαία (idaeus) λόγω των μεγάλων πληθυσμών του φυτού στην Ίδη της Φρυγίας. Αποτελεί το δεύτερο φυτό μετά την άγρια φράουλα , με την ικανότητα του καρπού να προκαλεί έντονα την αίσθηση της γεύσης . Οι ρόδινοι καρποί συνήθως βρίσκονται κρυμμένοι κάτω από τα φύλλα , σε αντίθεση με τα άλλα είδη βατόμουρου που αναπτύσσονται στο Κιλκίς και προβάλουν σε πρώτο πλάνο τους σκουρόχρωμους ώριμους καρπούς τους . Τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται ως κατάπλασμα κατά των αιμορροΐδων και κατά της διάρροιας σε μορφή αφεψήματος .

Fragaria viridis Duchesne ssp.viridis

Άγρια-Φράουλα
Φραγκάρια η Πράσινη.

Το καταπληκτικό με το φυτό είναι πώς ενώ το άρωμα του λευκού άνθους του δεν δίνει αρώματα , ο καρπός του φυτού αποπνέει έντονα άρωμα τριαντάφυλλου. Αυτή ήταν και η πρώτη κουβέντα της κόρης μου μόλις δοκίμασε τον μικροσκοπικό, σε σχέση με αυτόν του εμπορίου καρπό του φυτού. Το άρωμά τους είναι τόσο έντονο που ακόμη και όταν μάζεψα τις φράουλες χωρίς καν να έχει πλησιάσει στο στόμα μου ο καρπός, το άρωμά του είχε πλημμυρίσει τον ουρανίσκο μου.

Aremonia agrimonoides (L.) ssp. agrimonoides

Αρεμόνια η Αγριμονοειδής.
Το φυτό ανήκει στην ίδια οικογένεια με τα Τριαντάφυλλα, την Φράουλα και την Αγριμόνια ένα φυτό με το οποίο έχει πολλά κοινά σημεία όμως και μιά σημαντική διαφορά που είναι η παρουσία υπανθίου στην Αρεμόνια. Είναι χαμηλή πολυετής πόα , με φύλλα σύνθετα από 2-3 ζεύγη φυλλαρίων , άνθος με έντονο κίτρινο χρωματισμό των πετάλων, κάτι που την κάνει αξιοπρόσεκτη αφού την  εποχή αυτή δεν έχει έρθει ακόμη η πλημμυρίδα των χρωμάτων και των σχημάτων. Το φυτό φωτογραφήθηκε κάτω από την Γρίβα σε μια όμορφη περιοχή που δυστυχώς τα ρέματα αντί να στολίζονται μόνο από αγριολούλουδα , έχουν στις όχθες τους μεγάλες ποσότητες πλαστικού .Ο Homo anengephalus κάνει ξανά αισθητή την παρουσία του.